بزودی گزارش برگزاری همایش حدیث غزه که در آن طی دو شب آقایان

زارعی کارشناس صداوسیما و ابوسرور نماینده فرهنگی حماس در تهران

صحبت کردند به همراه فایل صوتی آن تقدیم میشود.

طی گزارش ایشان طی دو روز گذشته رزمندگان حماس بیش از ۴۰ صهیونیست

را به هلاکت رسانده اند که صهیونیستها مانع انتشار اخبار آن میشوند

همه مومنان جهان اسلام به هر نحو ممکن موظف به دفاع از مردم مظلوم غزه هستند .

 مقام معظم رهبری

«  همایش  بزرگ حدیث غزه »

بعد از نماز مغرب و عشا مسجد امام خمینی (ره) شهرک شهید محلاتی

http://masjed-em-khomeiny.blogfa.com

سلام

امسال مسجد ما تاسوعا و عاشورای پرشوري داشت

عزاداري در مسجد و رفتن هيات به مقبره الشهدا

مداحي هاي مداحان اهلبيت و ساير مراسم

امسال حضور بچه ها هم زيبايي خاصي به مراسم داده بود

علاوه بر اينها امسال تعداد عكاسهاي وبلاگ هم زياد شده بود

اين بچه ها كه عكسشان را اينجا مي بينيد امسال از مراسم مسجد

و تاسوعا و عاشورا عكاسي كردند :

علي قاسمی

محمد حسین جلالی

محمد مهدی بابايي

عليرضا بیات

محمد جواد عباسي

ولي جاي محمد حسين جعفري خالي بود

براي همين هم امسال بيش از دويست عكس از اين مراسم انداخته شد

كه انشاالله به صورت آلبوم در وبلاگ قرار ميدهيم

بحر طويل در مدح حضرت عباس ابن علي (ع )

 مي کند از دل وجان ورد زبان غمزده وصاف حزين، وصف مهين،

يکه سوار فرس شيردلي، فارس ميدان يلي، زاده سلطان ولي

حضرت عباس علي، ماه بني هاشم و سقاي شهيدان

ز وفا صفدر ميدان بلا ، مير و سپهدار و علمدار برادر ،

که شه تشنه لبان را همه جا يار و ظهير است و

به هر کار مشير است و گه بزم وزير است و گه رزم چو شير است

و به رخسار منير است و به  پيکار دلير است ، زهي قدرت بازو و

خهي قدرت نيرو که به پيکار عدو چون فرس عزم برون تاخت و

چون بال برافراخت و شمشير همي آخت ز سهم غضبش

شير فلک زهره خود باخت، ز هول سخطش گاو زمين ناف بينداخت،

دليري که اگر روي زمين يکسره لشکر شود و پشت به هم در دهد و

بهر جدالش بستيزند و به پيکار بخيزند ، به يک حمله او جمله گريزند و

زيک نعره او زهره بريزند .

 اميري که اگر تيغ شرربار برون آورد از قهر و کند حمله به کفار ،

طپد گرده گردان و درد زهره شيران و رمد مرد ز ميدان و

پرد طاير هوش از سر عدوان و فتد رعشه و تب ، لرزه بر اندام دليران و

يلان از صف حربش همه از صدمه ضربش بهراسند و گريزند، 

بدين قدرت و شوکت بنگر بهر برادر به صف کرب و بلا

تا به چه حد برد به سر شرط وفا را  :

 ديد چون حال شه تشنه بي يار و جگر گوشه و آرام دل سيد مختار ،

سرور جگر حيدر کرار ، درآن وادي خونخوار ، بود بي کس و بي يار ،

نه يار و نه مددکار ، به جز عابد بيمار ، به جز عترت اطهار ،

همه تشنه لب و زار ، همه خسته و افکار ، زيک سوي دگر لشکر کفار ،

همه فرقه اشرار ، همه کافر و خونخوار ، ستم گستر و جرار ،

جفا پيشه و غدار ، ستم کيش و دل آزار ، کشيد آه شرر بار و

فرو ريخته لخت جگر ار ديده خونبار ، که ناگاه سکينه

گل گلزار برادر ، زگلستان سراپرده ، چو بلبل به نوا آمد و

چون در يتيم از صدف خيمه به بيرون شد ه بردست يکي مشک تهي زاب ،

لبش تشنه و بي آب ، رخش غيرت مهتاب ، سراسيمه و بي تاب ،

که اي عم وفادار ، تو سقاي سپاهي ، پسر شير الهي ، فلک رتبه و جاهي ،

 همه را پشت و پناهي ، به حسب غيرت ماهي ، به نسب زاده شاهي ،

چه شود گر به من از مهر نگاهي کني از راه کرم ، بهر کرم ،

جرعه آب آري و سيراب کني تشنه لبان را .

 چو ابوالفضل، نهنگ يم غيرت ، اسد بيشه همت ، قمر برج فتوت ،

گهر درج مروت ، سمک بحر شهادت ، يل ميدان شجاعت

بشنيد اين سخن از طفل عزيز پسر شافع امت ، چو يکي قلزم زخار

به جوش آمد و چون ضيغم غران ، به خروش آمد و بگرفت از او مشک و

فرو بست به فتراک ، چنان شير غضبناک ، عرين گشت مکين ،

بر زبر زين و همي بانگ به مرکب زد و هي زد به سمندي که

گرش سست عنان سازد و خواهد که به يک لحظه اش

از حيطه امکان بجهاند ، به جهاني دگرش باز رساند ، که جهان هيچ نماند

به دو صد شوکت و فر ، مير دلاور ، چو غضنفر به عدو تاختن آورد و

دليران و يلان سپه ، از صولت آن شير رميدند و

به يک سر طمع از خويش بريدند و ره چاره به جز مرگ نديدند .

 ابوالفضل ، سوي شط فرات آمد و پرکرد از آن ، مشک و

به رخ کرد روان اشک و ربود آب ، که خود را زعطش سازد سيراب ،

که ناگاه به ياد آمدش از تشنگي اهل حريم پسر ساقي کوثر ،

ز لب تشنه اطفال برادر ، همه چون طاير بي پر ، همه دلخسته و مضطر ،

به جوانمردي آن شير دلاور ، بنگر هيچ از آن آب ننوشيد ، چو يم باز بجوشيدو

چو ضيغم بخروشيد و بکوشيد و از آن دجله برون آمد و

راند اسب سوي خيمه و گفتا به تکاور که تويي اسب نکو فر ،

که چو برقي و چه صرصر ، هله امروز بود نوبت امداد و ببايد

که به تک بگذري از باد و کني خاطر من شاد و همي گفت، 

عنان ريز به مرکب زده ، مهميز که ناگاه پسر سعد دغا ، پيشرو اهل زنا ،

بانگ برآورد که اي فرقه کم جرات و بي غيرت ترسنده ، سراپا

زچه از يک تن تنها بهراسيد و فراريد، چرا تاب نياريد ،

نه آخر همه گردان و يلانيد و شجاعان جهانيد و دليران گوانيد و

ابازور و توانيد و تمامي همه با اسلحه و تيغ و ستانيد؟  !

فرسها بدوانيد و دليرانه برانيد و بگيريد سر راه بر آن شاه زبر دست

که گر از کفتان رست، نيابيد بر او دست ، و اگر او ببرد آب و

شود شاه جگر سوخته سيراب و بتازد به صف معرکه ، چون باب

نياريد دگر تاب.

 که عباس در اين معرکه گيرم همه شير است و زبر دست و دلير است ،

بلا مثل و نظير است، ولي يک تن تنها به ميان صف هيجا چه کند

قطره به دريا ، گرتان زهره و ياراي برابر شدنش نيست

مراين وحشت و بيچارگي از چيست ، به جنگيدنش ارتاب نياريد

به يکباره براو تير بباريد و ز پايش به در آريد ، علي القصه

به هر حيله که باشد مگذاريد برد جان و خورد آب . 

چو آن لشکر غدار زسردار خود اين حرف شنيدند ، عنان باز کشيدند و

چو سيلاب ، سپه جانب آن شاه دويدند ، چو دريا که زند موج ،

زهر خيل و ز هر فوج بباريد بر آن بارش پيکان و نناليد ابوالفضل

ز انبوهي عدوان و همي يک تنه مي تاخت به ميدان و

خود از کشته اشان پشته همي ساخت که ناگاه ،

لعيني ز کمينگاه برون تاخت ، بر او تيغ چنان آخت که

دستش ز سوي راست بينداخت ، ولي حضرت عباس وفادار ،

چو مرغي که به يک بال برد دانه سوي لانه به منقار ،

به يکي دست چپش تيغ شرربار همش مشک به دندان و

بدريد از عدوان زره و جوشن و خفتان ، که به ناگاه لعيني دگر از آل زنا ،

دست چپش ساخت جدا ، شه به رکاب، هنر از کوشش پا کرد

لعينان دغا از بر خود دور ولي با تن بي دست که از زخم شده خانه زنبور ،

بد او خرم و مسرور ، که شايد ببرد آب بر کودک بي تاب ، سکينه ،

که شود  بهجت و آرام دل باب ، که ناگاه دغايي ز دغا

تير رها کرد بر آن مشک و فرو ريخته شد آب ، نياورده دگر تاب

سواري و بزاري شه دين از زبر زين به زمين گشت نگونسار و

زجان شست همي دست ، به يکبار و بناليد و و بزاريد که اي جان برادر

چه شود گر به دم بازپسين ، شاد کني خاطر ناشادم و

بستاني از اين لشکر کين دادم و از مهر کني يادم و سر وقت من آيي ،

که سرم شقه شد از ضربت شمشير و به ببيني که بود ديده ام آماجگه تير و

فتاده ز تنم دست ، بيا تا که هنوزم به تن اندر رمقي هست که

فرصت رود از دست .

 دگر غمزده وصاف ، مگو وصف ستم ها که بر يار شه تشنه لب کرب و بلا

رفت .

نقل از سایت شهید آوینی

تاسوعا و عاشورای حسینی در راهند

برنامه های مسجد طبق برنامه اعلام شده برگزار میشود

بعد از نماز و سخنرانی که توسط میهمان مدعو برگزار میشود

مداحان مسجد و یا مدعو مداحی می کنندپلاکارد زیبا و بزرگی

که توسط آقای جلالی برای مسجد تهیه شده بود در خیابان

شهدای گمنام جلوی مسجد نصب شد و جلوه خاصی به محله داد.

در دهه اول ماه محرم صبح ها حاج آقا گل پیچی همچنان

نماز جماعت را برگزار می کند و در این دهه هرروز زیارت عاشورا

توسط آقای قاسمی قرائت میشود و حاضرین سر

سفره اباعبدالله (ع) صبحانه میهمانند

فایل صوتی زیارت عاشورا و مداحی حضرت علی اکبر(ع)

که امروز صبح آقای قاسمی خواندند از اینجا قابل دریافت است

با این تذکر که این مداحی در حین دعا خوانده شد که

از بین دعا بیرون کشیده شده است :

شنیدن یا دریافت زیارت عاشورا توسط آقای قاسمی

شنیدن یا دریافت مداحی ۲ دقیقه ای حضرت علی اکبر

سلام

ان الحسین مصباح الهدی و سفینه النجاه

شب اول ماه محرم الحرام طبق برنامه اعلامی

بعد از نماز مغرب و عشا در مسجد امام خمینی (ره)

حجت الاسلام والمسلمين ايوب حسن زاده سخنرانی داشتند

ایشان به ذکر فضائل اهل بیت (ع) و فلسفه قیام امام حسین(ع)

پرداخته و درسهای این حماسه را برای مستعمین برشمردند.

سپس با ذکر مصیبت امام حسین (ع) مجلس را به مداحان

سپردند که آقای پوربافرانی به ذکر مصیبت مسلم ابن عقیل

پرداخته و مجلس را گرم کردند و در ادامه آقای قاسمی

نوحه خوانی و سینه زنی را شروع کرده و توسط جوانان

و نوجوانان و سینه زنان شور گرفته شد.

در پایان مراسم هم حجت الاسلام قاسمی دعا کردند

دیشب آقا محمد جواد عباسی به جمع عکاسان وبلاگ مسجد

 اضافه شد که بعضی از عکسای بالا رو گرفت . ازش ممنونیم

سلام

همه در جنب و جوشند

هرکسی هر کاری که می تواند می کند

انگار قرار است در مراسم عزاداری میهمانان مهمی به مسجدبیایند

فرشها را جمع می کنند

مسجد را آب و جارو می کنند

چه شده است ؟

باز این چه شورش است که در خلق عالم است ؟

باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است ؟

کوچک و بزرگ نمیشناسد

اینجا عشق حکم کار می دهد

بچه ها خسته نباشید

خوابت برد محمد حسین؟

اجرتان با زهرای مرضیه (س)

اجرتان با امام حسین (ع)

التماس دعا